c

Louis van Beurden - Amsterdam

De volgende werkgever. Iets slimmer geworden, spreek ik meteen af dat,
naast het salaris, een percentage van de omzet in mijn zak terecht zal komen.
Maar ik vergeet op schrift te zetten … wanneer.
Bij van Beurden fotografeer ik mijn dochter Ellen voor De Margriet, Perry van de Kar, PolyColor, wasmachines en weet ik wat allemaal nog meer. Ze is mijn exclusieve favoriete kindermodel en ook wel lekker makkelijk natuurlijk.
Shootings van hoeden met Miss World Corine Rothschaefer en Sophietje van Johny Lion, lingerie van Mary Quant.
Maar ook voor Brand's Bier op locatie voor een bekend reclamebureau.

Ik krijg de opdracht puur op persoonlijke titel. Een eervolle opdracht, die onder drie bekende(!) fotografen wordt verdeeld. Ze betalen een voor mij ongehoord bedrag voor de (kalender)rechten en ik vraag trots en zeer verguld: "Meneer van Beurden, het zou heel fijn zijn, als ik de opdracht voor eigen rekening mag uitvoeren."
Vergeet het maar. Het is de eerste keer dat van Beurden voor mij afgaat als een gieter. Hij weigert pertinent en ik had gelijk voor mezelf moeten beginnen.
De sfeer wordt in de loop der jaren verder verpest doordat Louis zich miskend voelt. Jaren later kan ik me daar wel wat bij voorstellen. In die tijd ben ik een vervelende jonge hond, die hem fotografisch links en rechts passeert.

Onze financiële afspraak moet al snel naar boven worden bijgesteld.
Maar op papier zet zo'n afspraak nog geen geldzoden aan de dijk. Voordat het resultaat van een boekjaar bekend is zijn we twee jaar verder en loop ik financieel twee jaar achter.
Dat breekt me op als het me vijf jaar later echt de strot uithangt en ik opnieuw een compagnonschap voorstel. L'Histoire se répète. Wat zijn werkgevers toch dom.
"Hoeveel geld neem je mee," vraagt ook van Beurden en als ik vertel een goedbetaalde baan te kunnen krijgen bij Thijs Chanowski van de FabeltjesKrant hoor ik opnieuw: "Voor jou drie anderen," en nog erger … de man zegt quasi op zijn pik getrapt: "Dus jij bent te koop? Dat valt me enorm van je tegen. Je moet maar meteen vertrekken."
In de eerste week van december stuurt hij me zonder salaris de deur uit en is bovendien twee jaar achter met de winstuitkering. Daar kan ik naar fluiten.
Wat bezielt zo'n man?

                                                             ---