Foto Kolber - Bergen op Zoom

De nieuwe baan lijkt me niet echt geweldig.
Vanaf het begin vind ik het dorp verstikkend, maar het lokkertje is de hele etage boven de winkel die mij wordt aangeboden. Zo langzamerhand wil ik wel eens trouwen en waar vind je in die jaren zo'n schitterende woning?
Het is de eerste job van vele in een lange rij, waar ik geacht word in de toekomst de zaak te runnen, maar Moe Kolber heeft, door mij aan te nemen, een veel oudere man gepasseerd. Die werkt daar al jaren, is zwaar teleurgesteld en staat niet te trappelen mij wegwijs te maken.
Toch weet ik goede maatjes te worden met Vincent, getrouwd, twee kinderen en woonachtig zes huizen verderop naast de winkel. Wat zou er logischer zijn geweest?!

Het is een heel ouderwetse bedoening. Qua apparatuur en mensen loopt Bergen op Zoom ca 25 jaar achter op Amsterdam. Een oude houten ateliercamera, die ik alleen maar ken uit verhalen over vroeger en de klandizie bestaat uit conservatieve, streng gereformeerde Zeeuwen. Pure spruitjesdampen walmen daar vanaf.
Voor het eerst van mijn leven zie ik bruiden in paarse trouwjaponnen en bruidegommen met knoestige eikenhouten koppen.
Door mijn zenuwen, nog versterkt door technisch onvoorziene ongemakken, maak ik pasfoto's over elkaar heen, bruidsparen met onscherpe voeten, of nog erger ... onscherpe eikenhouten koppen.
Van kinderen schiet ik voor de zekerheid twee opnamen, terwijl Moe Kolber toch duidelijk  heeft gezegd dat er maar één plaat tegenaan gegooid mag worden.
Kortom mijn proeftijd verloopt niet vlekkeloos. En dat is een understatement.
Toch is de uiteindelijke reden voor ontslag nog zeer verrassend.
Van bruidsparen mag ik, als enige uitzondering, met die ouderwetse camera twee platen verbruiken. Geen risico nemen is de boodschap. Zo'n gebeurtenis komt nooit meer terug.
"Maar Meneer Misdom, dan zegt u bij de tweede keer: mevrouw, meneer, jaáááá …
u weet het nu … even lachen … nog één keer hetzelfde grapje … ja, goed zo … pats … hebbes."
"Ja, mevrouw Kolber, is dat dan niet goed?"
"Meneer Misdom, bij zo'n plechtige gelegenheid praat men toch niet over een grapje!
En ik zal het u maar meteen zeggen, uw kleding is ook niet wat we hier gewend zijn.
Veel te artistiek zo'n grijs ribfluwelen jasje en een wit overhemd met zwart gehaakte das."
Geloof het of niet, dat was Bergen op Zoom anno 1955.